اثبات شرابخوار بودن برخی از راویان (صحاح سته)از منابع معتبر اهل سنت

  ......در ادامه مطلب

 

در بعضى از شبکه‌هاى وهابیت، ادعا شده است که شرابخوارى راویان صحیح بخارى مدرک معتبرى ندارد، و اگر هم داشته باشد، مربوط به قبل از نقل روایت آنها است ؛ آیا این ادعا صحیح است؟


یکى از مشهورترین راویان صحاح سته وکیع بن جراح است، که مزى در تهذیب الکمال در مورد او مى‌گوید:

روى له الجماعة.

همه صاحبان صحاح سته از او روایت نقل کرده‌اند

المزی، ابوالحجاج یوسف بن الزکی عبدالرحمن (متوفاى742هـ)، تهذیب الکمال، ج30 ص484 ، تحقیق: د. بشار عواد معروف، ناشر: مؤسسة الرسالة - بیروت، الطبعة: الأولى، 1400هـ – 1980م.

اما طبق روایات معتبر اهل سنت، او شرابخوار بوده است، و حتى بعضى از روایات به صراحت این امر را مربوط به دوران نقل روایت او مى‌دانند:

 

 

روایت اول: یعقوب بن سفیان فسوی:

یعقوب بن سفیان (متوفاى 277) که از شاگردان بلاواسطه احمد بن حنبل (متوفاى 241) است ـ احمد نیز شاگرد وکیع است ـ

از احمد نقل مى‌کند که گفت:

وقد سئل أحمد بن حنبل: إذا اختلف وکیع وعبد الرحمن بن مهدی بقول من تأخذ؟ فقال: عبد الرحمن یوافق أکثر وخاصة سفیان کان معنیا بحدیث سفیان وعبد الرحمن یسلم علیه السلف ویجتنب شرب المسکر.

از احمد بن حنبل سوال شد که اگر وکیع و عبدالرحمن بن مهدى (در نقل روایت) با یکدیگر اختلاف داشتند، حرف کدامیک را قبول کنیم؟

پاسخ داد: در بیشتر موارد حرف عبد الرحمن درست است، و مخصوصا در نقل از سفیان، زیرا عبد الرحمن توجه خاصى به سفیان داشت ؛ همچنین سلف (بزرگان گذشته) از دست عبد الرحمن در امان بودند (به آنها دشنام نمى‌داد) و همچنین عبد الرحمن چیزى که او را مست کند، نمى‌خورد !

الفسوی، أبو یوسف یعقوب بن سفیان (متوفاى277هـ)، المعرفة والتاریخ، ج 1، ص413،، تحقیق: خلیل المنصور، ناشر: دار الکتب العلمیة - بیروت - 1419هـ- 1999م.

مفهوم سخن احمد بن حنبل این است که وکیع بن جراح از مسکرات مى‌خورده است؛ زیرا اگر این خصوصیات، در وکیع وجود نداشت، معنا نداشت که احمد براى برترى دادن عبدالرحمن بن مهدى بر او به این خصوصیت استناد کند ! همچنین اگر این شرابخوارى مربوط به دوران قبل از نقل روایت او بود، نباید تأثیرى در صحت و یا اشتباه بودن روایات او مى‌گذاشت !

در نتیجه این روایت، هم شرابخوارى او را ثابت مى‌کند و هم اینکه نقل روایات او در دوره شرابخوارى‌اش بوده است ! سند روایت نیز به احمد صحیح است؛ چرا که فسوى مستقیما از خود احمد بن حنبل این روایت را نقل کرده است و هر دوى آن‌ها از برترین محدثان و راویان تاریخ اهل سنت هستند.

 

 

روایت دوم: خطیب بغدادی:

او در تاریخ خویش نقل مى‌کند که:

قرأت على التنوخی عن أبی الحسن أحمد بن یوسف بن یعقوب بن إسحاق بن البهلول الأنباری قال حدثنی أبی قال حدثنی جدی إسحاق بن البهلول قال قدم علینا وکیع بن الجراح فنزل فی المسجد على الفرات فکنت أصیر إلیه لاستماع الحدیث منه فطلب منی نبیذا فجئته بمخیسة لیلا فأقبلت أقرأ علیه الحدیث وهو یشرب فلما نفذ ما کنت جئته به أطفأ السراج فقلت له: ما هذا؟ فقال: لو زدتنا لزدناک.

روایت را نزد تنوخى خواندم، از ابو الحسن احمد بن یوسف بن یعقوب از پدرش، او از پدربزرگش اسحق بن بهلول که گفت:

وکیع بن جراح به نزد ما آمد و در مسجدى در کنار فرات منزل کرد ؛ من براى شنیدن روایت به نزد او مى‌رفتم ؛ روزى از من نبیذ (شراب کشمش) خواست ؛ شب‌ هنگام براى او شرابى آوردم که خوب‌ جا افتاده بود ؛ من (از روى جزوه او) روایت مى‌خواندم و او نیز شراب مى‌خورد ؛ وقتى که شرابى که آوردم تمام شد، چراغ را خاموش کرد (تا نتوانم بخوانم)! به او گفتم چرا اینچنین مى‌کنى؟ گفت اگر بیشتر آورده بودى، ما بیشتر به تو (روایت) مى‌دادیم !

البغدادی، ابوبکر أحمد بن علی بن ثابت الخطیب (متوفاى463هـ)، تاریخ بغداد، ج 13، ص502، ناشر: دار الکتب العلمیة – بیروت.


بررسی سند روایت:

التنوخی استاد خطیب بغدادی

ذهبى در مورد او مى‌گوید:

5926 [ 5947 ] علی بن المحسن أبو القاسم التنوخی سماعاته صحیحة... قلت محله الصدق والستر.

على بن محسن تنوخى... او به درستى روایت شنیده است... او راستگو است و پرهیزکار.

الذهبی الشافعی، شمس الدین ابوعبد الله محمد بن أحمد بن عثمان (متوفاى 748 هـ)، میزان الاعتدال فی نقد الرجال، ج 5، ص184، تحقیق: الشیخ علی محمد معوض والشیخ عادل أحمد عبدالموجود، ناشر: دار الکتب العلمیة - بیروت، الطبعة: الأولى، 1995م.


احمد بن یوسف بن یعقوب:

ابن اثیر در مورد او مى‌گوید:

وفیها توفی أحمد بن یوسف بن یعقوب بن البهلول... وکان عابدا محدثا ثقة.

در این سال، احمد بن یوسف بن یعقوب از دنیا رفت... و عابد، محدث و ثقه بود

ابن أثیر الجزری، عز الدین بن الأثیر أبی الحسن علی بن محمد (متوفاى630هـ) الکامل فی التاریخ، ج 7، ص429 ، تحقیق عبد الله القاضی، ناشر: دار الکتب العلمیة - بیروت، الطبعة الثانیة، 1415هـ.


یوسف بن یعقوب بن اسحاق بن بهلول:

خطیب بغدادى در مورد او مى‌‌گوید:

یوسف بن یعقوب بن إسحاق بن البهلول... وکان ثقة

یوسف بن یعقوب... و ثقه بود.

البغدادی، ابوبکر أحمد بن علی بن ثابت الخطیب (متوفاى463هـ)، تاریخ بغداد، ج 14، ص321 ش 7644، ناشر: دار الکتب العلمیة – بیروت.


اسحاق بن بهلول:

خطیب بغدادى در مورد او نیز مى‌گوید:

إسحاق بن البهلول... وکان ثقة... وقال عبد الرحمن بن أبى حاتم سألت أبى عن إسحاق بن بهلول الأنباری فقال صدوق.

اسحاق بن بهلول... ثقه بود، عبد الرحمن بن ابى حاتم مى‌گوید از پدرم در مورد او سوال کردم، و گفت: راستگو است

البغدادی، ابوبکر أحمد بن علی بن ثابت الخطیب (متوفاى463هـ)، تاریخ بغداد، ج6 ص366 ش 3390 ، ناشر: دار الکتب العلمیة – بیروت.


بنابراین سند این روایت نیز صحیح است، و نشان مى‌دهد که وکیع همزمان با نقل حدیث شراب نیز مى‌خورده است.

 

 

روایت سوم: خطیب بغدادی

خطیب بغدادى چنین روایت مى‌کند که:

أخبرنا هلال بن محمد الحفار أخبرنا إسماعیل بن محمد الصفار حدثنا جعفر بن محمد یعنی الطیالسی قال: سمعت یحیى بن معین یقول: سمعت رجلا سأل وکیعا فقال:یا أبا سفیان شربت البارحة نبیذا فرأیت فیما یرى النائم کأن رجلا یقول إنک شربت خمرا، فقال وکیع: ذاک الشیطان.

یحیى بن معین گفت: شنیدم که شخصى با وکیع سخن مى‌گفت و به او گفت: اى اباسفیان،دیشب نبیذ (شراب کشمش) خوردم، و در خواب دیدم که به من گفتند: تو مست کننده نوشیده‌اى ! وکیع گفت:‌گوینده شیطان بوده است ! (یعنى نبیذ حرام نیست)!

البغدادی، ابوبکر أحمد بن علی بن ثابت الخطیب (متوفاى463هـ)، تاریخ بغداد، ج 13، ص502، ناشر: دار الکتب العلمیة – بیروت.


بررسی سند روایت:

هلال بن محمد حفار:

ذهبى در مورد او مى‌گوید:

الحفار الشیخ الصدوق مسند بغداد أبو الفتح هلال بن محمد.

حفار، استاد راستگو، مسند بغداد (کسى که در بغداد همه به او سند مى‌دادند) بود.

الذهبی الشافعی، شمس الدین ابوعبد الله محمد بن أحمد بن عثمان (متوفاى 748 هـ)، سیر أعلام النبلاء، ج 17، ص293، تحقیق: شعیب الأرناؤوط , محمد نعیم العرقسوسی، ناشر: مؤسسة الرسالة - بیروت، الطبعة: التاسعة، 1413هـ.


إسماعیل بن محمد بن إسماعیل بن صالح بن عبد الرحمن:

إسماعیل بن محمد بن إسماعیل بن صالح بن عبد الرحمن الصفار الثقة الإمام النحوی المشهور حدث عن الحسن بن عرفة وأحمد بن منصور الزیادی والکبار وانتهى إلیه علو الإسناد روى عنه الدارقطنی وابن مندة والحاکم ووثقوه.

اسماعیل بن محمد، مورد اعتماد، امام، و دانشمند مشهور علم نحو بود. سند‌هاى باارزش همه به او ختم مى‌شد، دارقطنى وإبن منده و حاکم از او روایت نقل و او را توثیق کرده‌اند.

العسقلانی الشافعی، أحمد بن علی بن حجر ابوالفضل (متوفاى852 هـ)، لسان المیزان، ج1 ص432، تحقیق: دائرة المعرف النظامیة - الهند، ناشر: مؤسسة الأعلمی للمطبوعات - بیروت، الطبعة: الثالثة، 1406هـ – 1986م.


جعفر بن محمد بن عثمان الطیالسی:

جعفر بن محمد بن أبی عثمان الحافظ المجود أبو الفضل الطیالسی البغدادی.. قال أحمد بن المنادى کان مشهورا بالاتقان والحفظ والصدق قال الخطیب کان ثقة ثبتا حسن الخط صعب الأخذ مات فی رمضان سنة اثنتین وثمانین ومائتین.

جعفر بن محمد، حافظى که حفظش بسیار خوب بود، احمد بن منادى گفته: او در استوارى راستگویى و حفظ مشهور بود، خطیب گفته: او موثق، مورد اعتماد بود خط زیبا داشت.

الذهبی الشافعی، شمس الدین ابوعبد الله محمد بن أحمد بن عثمان (متوفاى 748 هـ)، تذکرة الحفاظ، ج2 ص626، رقم:653، ناشر: دار الکتب العلمیة – بیروت، الطبعة: الأولى.


یحیى بن معین:

یحیى بن معین. هو الامام الحافظ الجهبذ شیخ المحدثین أبو زکریا یحیى بن معین... قال عبد الرحمن بن أبی حاتم سئل أبی عن یحیى فقال امام. قال النسائی أبو زکریا أحد الائمة فی الحدیث ثقة مأمون.

یحیى بن معین، پیشوا، حافظ، جهبذ (: مَرد عارف و دانشمند، آنکه خوب را از بد تشخیص دهد. این واژه فارسى است‏) استاد محدثین بود. عبد الرحمن بن أبى حاتم گوید که از پدرم در باره او سؤال کردم، گفت: امام است. نسائى گفته: او یکى از پیشوایان در علم حدیث، مورد اعتماد و اطمینان بود.

الذهبی الشافعی، شمس الدین ابوعبد الله محمد بن أحمد بن عثمان (متوفاى 748 هـ)، سیر أعلام النبلاء، ج11 ص71، تحقیق: شعیب الأرناؤوط , محمد نعیم العرقسوسی، ناشر: مؤسسة الرسالة - بیروت، الطبعة: التاسعة، 1413هـ.


روایت چهارم: خطیب بغدادی:

 أخبرنا بن الفضل أخبرنا دعلج أخبرنا أحمد بن علی الأبار حدثنا محمد بن یحیى قال: قال: نعیم بن حماد: تعشینا عند وکیع أو قال: تغدینا فقال أی شیء تریدون أجیئکم به نبیذ الشیوخ أو نبیذ الفتیان؟ قال: قلت: تتکلم بهذا قال هو عندی أحل من ماء الفرات قلت له: ماء الفرات لم یختلف فیه وقد اختلف فی هذا.

از نعیم بن حماد روایت شده است که شام یا نهار را نزد وکیع خوردیم؛ پس گفت: چه چیزى براى شما بیاورم؟ شراب پیرمردان را (شراب سبک) و یا شراب جوانان را (سنگین)!! گفتم از شراب سخن مى‌گویی؟ پاسخ داد: شراب نیز من از آب فرات گواراتر است. گفتم: کسى در حلال بودن آب فرات اختلافى ندارد؛ ولى در حلیت شراب اختلاف دارند.

البغدادی، ابوبکر أحمد بن علی بن ثابت الخطیب (متوفاى463هـ)، تاریخ بغداد، ج 13، ص502، ناشر: دار الکتب العلمیة – بیروت.


بررسی سند روایت:

محمد بن الحسین بن الفضل:

القطان. الشیخ العالم الثقة المسند أبو الحسین محمد بن الحسین ابن محمد بن الفضل البغدادی القطان الأزرق. وحدث عنه البیهقی والخطیب ومحمد بن هبة الله اللالکائی وأبو عبد الله الثقفی وجماعة سواهم. وهو مجمع على ثقته.

القطان، استاد، دانشمند، مورد اعتماد بود. بیهقى، خطیب و... از او روایت نقل کرده‌اند، تمام علماى علم رجال بر وثاقت او اجماع دارند.

الذهبی الشافعی، شمس الدین ابوعبد الله محمد بن أحمد بن عثمان (متوفاى 748 هـ)، سیر أعلام النبلاء، ج 17، ص331 ـ 332، تحقیق: شعیب الأرناؤوط , محمد نعیم العرقسوسی، ناشر: مؤسسة الرسالة - بیروت، الطبعة: التاسعة، 1413هـ.


دعلج بن أحمد:

دعلج. دعلج بن أحمد بن دعلج بن عبد الرحمن المحدث الحجة الفقیه الإمام أبو محمد السجستانی ثم البغدادی التاجر ذو الأموال العظیمة... قال أبو سعید بن یونس حدث بمصر وکان ثقة... وقال الحاکم دعلج الفقیه شیخ أهل الحدیث فی عصره...

دعلج، محدث، حجت (کسى که سیصد هزار حدیث حفظ است) فقیه، و امام بود. ابوسعید بن یونس گفته: در مصر روایت نقل مى‌کرد و مورد اعتماد بود. حاکم گفته: دعلج، فقیه و استاد اهل حدیث در زمان خودش بود.

الذهبی الشافعی، شمس الدین ابوعبد الله محمد بن أحمد بن عثمان (متوفاى 748 هـ)، سیر أعلام النبلاء، ج16 ص31، تحقیق: شعیب الأرناؤوط , محمد نعیم العرقسوسی، ناشر: مؤسسة الرسالة - بیروت، الطبعة: التاسعة، 1413هـ.


أحمد بن علی الأبار:

الأبار. الحافظ المتقن الإمام الربانی أبو العباس أحمد بن علی بن مسلم الأبار من علماء الأثر ببغداد... قال الخطیب کان ثقة حافظا متقنا حسن المذهب. وقال جعفر الخلدی کان الأبار من أزهد الناس.

احمد بن على، حافظ استوار، پیشواى ربانى، از علماى علم حدیث در بغداد بود. خطیب گفته: او مورد اعتماد، حافظ، استوار بود. جعفر خلدى گفته: او از زاهد‌ترین مردمان بود.

سیر أعلام النبلاء ج 13، ص443


محمد بن یحیى:

از روات بخارى، مسلم و سایر صحاح سته:

الذهلی. محمد بن یحیى بن عبدالله بن خالد بن فارس بن ذؤیب الإمام العلامة الحافظ البارع شیخ الإسلام وعالم أهل المشرق وإمام أهل الحدیث بخراسان أبو عبدالله الذهلی مولاهم النیسابوری... وقال الخطیب کان أحد الأئمة العارفین والحفاظ المتقنین صنف حدیث الزهری وجوده وکان أحمد بن حنبل یثنی علیه وینشر فضله... قال زنجویه بن محمد کنت أسمع مشایخنا یقولون الحدیث الذی لا یعرفه محمد بن یحیى لا یعبأ به... قال ابن أبی حاتم کتب أبی عن محمد بن یحیى بالری وهو ثقة صدوق إمام من أئمة المسلمین وثقه أبی وسمعته یقول هو إمام أهل زمانه... وقال النسائی ثقة مأمون. وقال ابن أبی داود حدثنا محمد بن یحیى وکان أمیر المؤمنین فی الحدیث.

محمد بن یحیى ذهلى، پیشوا، علامه، حافظ، با تقوا، شیخ الإسلام و دانشمند مردم مشرق و پیشواى اهل حدیث در خراسان بود. خطیب گفته: یکى از پیشوایان عارف، یکى از حافظ استوار بود، احمد بن حنبل او را ستایش و فضائلش را منتشر مى‌کرد. زنجویه گفته: من از استادانم شنیدم که مى‌‌گفتند: حدیثى را که محمد بن یحیى نشناسد، ارزش توجه ندارد. إبن أبى حاتم گفته: پدرم در رى از او روایت نقل مى‌کرد، او مورد اعتماد، راستگو و پیشواى از پیشوایان مسلمانان بود، پدرم او را توثیق مى‌کرد و شنیدم که مى‌گفت: او پشواى مردم زمان خودش بود. نسائى گفته: او مورد اعتماد و امین بود. إبن أبى داود گفته: محمد بن یحیى «امیر المومنین» در علم حدیث بود.

الذهبی الشافعی، شمس الدین ابوعبد الله محمد بن أحمد بن عثمان (متوفاى 748 هـ)، سیر أعلام النبلاء، ج 12، ص273، تحقیق: شعیب الأرناؤوط , محمد نعیم العرقسوسی، ناشر: مؤسسة الرسالة - بیروت، الطبعة: التاسعة، 1413هـ.


نعیم بن حماد:

از روات بخاری:

او از رواتى است که در باره دو دیدگاه متفاوت وجود دارد؛ عده‌اى او را توثیق کرده‌اند و یکى از ائمه اعلام دانسته‌اند و عده‌اى نیز تضعیف کرده‌اند؛ اما شمس الدین ذهبى نام او را در کتاب «ذکر من تکلم فیه وهو موثق» آورده است:

نعیم بن حماد خ مقرونا د ت ق حافظ وثقه أحمد وجماعة واحتج به البخاری...

نعیم بن حماد، حافظ بود، احمد بن حنبل و جماعتى او را توثیق کرده‌اند، بخارى به روایت او احتجاج کرده (به عنوان شاهد در صحیح بخارى از او روایت نقل کرده).

الذهبی الشافعی، شمس الدین ابوعبد الله محمد بن أحمد بن عثمان (متوفاى 748 هـ)، ذکر أسماء من تکلم فیه وهو موثق، ج1، ص184، تحقیق: محمد شکور أمریر المیادینی، ناشر: مکتبة المنار - الزرقاء، الطبعة: الأولى، 1406هـ.

و سپس برخى از تضعیفات را در باره او نقل کرده است.

و در سیر أعلام النبلاء مى‌نویسد:

نعیم بن حماد بن معاویة. ابن الحارث بن همام بن سلمة بن مالک الإمام العلامة الحافظ أبو عبد الله الخزاعی المروزی الفرضی الأعور صاحب التصانیف...

قال أبو بکر الخطیب یقال إن أول من جمع المسند وصنفه نعیم. یوسف بن عبد الله الخوارزمی سألت أحمد بن حنبل عن نعیم بن حماد فقال لقد کان من الثقات... إبراهیم بن عبد الله بن الجنید سمعت یحیى بن معین وسئل عن نعیم فقال ثقة... قال أبو زکریا نعیم ثقة صدوق رجل صدق أنا أعرف الناس به کان رفیقی بالبصرة کتب عن روح خمسین ألف حدیث... قال أحمد العجلی نعیم بن حماد ثقة مروزی... وقال أبو حاتم محله الصدق.

نعیم بن حماد، امام، علامه و حافظ بود. خطیب بغدادى گفته: نخستین کسى که روایات مسند را جمع کرد، نعیم بن حماد بود. یوسف بن عبد الله خوارزمى گفته: از احمد در باره نعیم بن حماد سؤال کردم، گفت: به راستى که او از «ثقات» بود. ابراهیم بن عبد الله گفته از یحیى بن معین در باره نعیم شنیدم، پس گفت: ثقه است. ابوزکریا گفته: نعیم ثقه و راستگو بود، مردى که راست مى‌گفت، من از دیگران بیشتر او را مى‌شناسم، او در بصره رفیق من بود، از روح پنجاه هزار حدیث نوشته بود. احمد عجلى گفته: نعیم بن حماد ثقه بود. أبوحاتم گفته: راستگو بود.

الذهبی الشافعی، شمس الدین ابوعبد الله محمد بن أحمد بن عثمان (متوفاى 748 هـ)، سیر أعلام النبلاء، ج10، ص595، تحقیق: شعیب الأرناؤوط , محمد نعیم العرقسوسی، ناشر: مؤسسة الرسالة - بیروت، الطبعة: التاسعة، 1413هـ.


سایر روایات

ذهبى در کتب مختلف خویش، در مورد او شرابخوارى را مطرح کرده است و این مطلب را به نقل از دیگر علماى اهل سنت بیان کرده است:

وقد روى غیر واحد أن وکیعاً کان یترخص فی شرب النبیذ.

تعداد زیادى نقل کرده‌اند که وکیع خورد نبیذ را جایز مى‌دانست.

چندین نفر نقل کرده‌اند که وکیع، نوشیدن شراب کشمش را جایز مى دانست !

الذهبی الشافعی، شمس الدین ابوعبد الله محمد بن أحمد بن عثمان (متوفاى 748 هـ)، تاریخ الإسلام ووفیات المشاهیر والأعلام، ج 13، ص441، تحقیق د. عمر عبد السلام تدمرى، ناشر: دار الکتاب العربی - لبنان/ بیروت، الطبعة: الأولى، 1407هـ - 1987م.


و در جاى دیگر مى‌نویسد که: از ابوسعید اشج نقل مى‌کند که گفت:

وقال أبو سعید الأشج کنت عند وکیع فجاءه رجل یدعوه إلى عرس فقال أثم نبیذ قال لا قال لا نحضر عرسا لیس فیه نبیذ قال فإنی آتیکم به فقام.

ابو سعید اشج گفت: من پیش وکیع بودم که شخصى را او را به عروسى دعوت کرد، سؤال کرد که آیا نبیذ هست، گفت: نه. وکیع گفت: من در عروسیى که در آن نبیذ نباشد، شرکت نمى‌کنم. گفت: براى تو مى‌آورم؛ پس وکیع بلند و رفت.

الذهبی الشافعی، شمس الدین ابوعبد الله محمد بن أحمد بن عثمان (متوفاى 748 هـ)، سیر أعلام النبلاء، ج 9، ص155، تحقیق: شعیب الأرناؤوط , محمد نعیم العرقسوسی، ناشر: مؤسسة الرسالة - بیروت، الطبعة: التاسعة، 1413هـ.

الذهبی الشافعی، شمس الدین ابوعبد الله محمد بن أحمد بن عثمان (متوفاى 748 هـ)، تاریخ الإسلام ووفیات المشاهیر والأعلام، ج 13، ص442، تحقیق د. عمر عبد السلام تدمرى، ناشر: دار الکتاب العربی - لبنان/ بیروت، الطبعة: الأولى، 1407هـ - 1987م.


خطیب بغدادى، روایت دیگرى را به این صورت نقل کرده است:

حدثت عن أبی الحسن الدارقطنی قال حدثنی القاضی أبو الحسن محمد بن صالح بن علی بن أم شیبان الهاشمی قال حدثنی أبی قال حدثنا أبو عبد الرحمن سفیان بن وکیع بن الجراح قال حدثنی أبی قال کان أبی وکیع یصوم الدهر... ثم یدخل إلى منزله فیقدم إلیه إفطاره وکان یفطر على نحو عشرة أرطال من الطعام ثم یقدم له قربة فیها نحو من عشرة أرطال نبیذ فیشرب منها ما طاب له على طعامه ثم یجعلها بین یدیه ویقوم فیصلی ورده من اللیل وکلما صلى رکعتین أو أکثر من شفع أو وتر شرب منها حتى ینفذها ثم ینام.

از فرزند وکیع روایت شده است که پدرم روزها روزه مى‌گرفت... موقع افطار، ده رطل (هر رطل تقریبا دو و نیم کیلو است) غذا براى او مى‌آوردند و با آن افطار مى‌کرد، سپس مشکى که در آن تقریبا ده رطل شراب کشمش بود برایش مى‌‌آوردند ؛ هر مقدار که میل داشت، مى‌نوشید، و سپس آن را در کنار خود گذاشته و مى ایستاد و نماز مى‌خواند ؛ هر زمان که دو رکعت یا بیشتر مى‌خواند، دوباره از آن مى‌نوشید تا اینکه مشک خالى شود ؛ و سپس مى‌خوابید !

البغدادی، ابوبکر أحمد بن علی بن ثابت الخطیب (متوفاى463هـ)، تاریخ بغداد، ج 13، ص501، ناشر: دار الکتب العلمیة – بیروت.

البته در باره شراب خوارى او روایات دیگرى نیز وجود دارد که ما به اختصار به همین اندازه اکتفا کردیم.

نتیجه آن که: وکیع بن الجراح، راوى صحاح سته اهل سنت، اهل شرب مسکرات بوده، خوردن مسکرات را جایز مى‌دانسته، و همزمان علماى اهل سنت از او روایت نقل مى‌کرده‌اند.

 

موفق باشید

گروه پاسخ به شبهات

مؤسسه تحقیقاتى حضرت ولى عصر (عج)




:: برچسب‌ها: صحاح سته, راویان صحاح, علمای اهل سنت, منابع اهل سنت

نویسنده : میلاد اسماعیل پور seratemostaghim10@gmail.com
تاریخ : ۱۳٩۱/۸/۱٩
 

 

امارگیر حرفه ای سایت

سایت خدماتی نایت اسکین - امارگیر سایت